Αντιφασιστική πορεία μνήμης 8/3 6:00μμ Περιβολάκι,Νίκαια

Αντιφασιστική Πορεία Μνήμης:
Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν 4 – 8 Μάρτη 1944 στην Κοκκινιά, αφέθηκαν στη λήθη, παραμένοντας για πολλούς, άγνωστα στις μέρες μας…
Η αφήγησή τους, αξιοποιείται κυρίαρχα από κάθε μορφή (“ριζοσπαστικής” ή συντηρητικής) εξουσίας, η οποία και αντιστρέφει το περιεχόμενο των τοπικών ιστορικών αντιφασιστικών αγώνων, απονεκρώνοντας τους και καθιστώντας τους αδρανές –  μουσειακό γεγονός…
Ενάντια στη λήθη, ενάντια στις κυρίαρχες αφηγήσεις, ανασύρουμε τις μνήμες που θα πυροδοτήσουν τους αγώνες του σήμερα…

maxi_kalesma_web1 Συνέχεια

Βερολίνο: Ανταπόκριση από την 20ή διαδήλωση μνήμης για τη δολοφονία του αντιφασίστα καταληψία Silvio Meier (1965-1992)

από το conta info
66718Ο αντεξουσιαστής Ζίλβιο Μάιερ μαχαιρώθηκε θανάσιμα από ένα νεοναζιστικό κάθαρμα την 21η Νοέμβρη 1992 στο σταθμό του μετρό Ζαμαρίτερστρασσε του Βερολίνου.

Το κράτος αποπειράθηκε να μετριάσει το γεγονός, παρουσιάζοντας τη δολοφονία λες κι ήταν ένας κοινός καβγάς σε μπαρ ανάμεσα σε νέους της εποχής. Επιπλέον, η γερμανική αστυνομία και τα καθεστωτικά μέσα διέσπειραν αναλήθειες βάσει των ψευδών καταθέσεων που είχαν δώσει οι νεοναζί, οι οποίοι υποστήριζαν πως ο Ζίλβιο ήταν εκείνος που είχε επιτεθεί πρώτος στη συμμορία τους με μαχαίρι, κι εκείνοι τάχα τον μαχαίρωσαν ευρισκόμενοι σε αυτοάμυνα. Μάλιστα, οι τρεις σύντροφοι του Ζίλβιο, που ήταν μαζί του και επέζησαν της επίθεσης, απειλήθηκαν αρχικά με δίωξη εις βάρος τους, κι είχαν ανακριθεί απ’ τους μπάτσους ενόσω ακόμα βρίσκονταν σε νοσηλεία (δύο απ’ αυτούς είχαν υποστεί βαριά τραύματα). Με άλλα λόγια, η αστυνομία επιχείρησε να τους φορτώσει το θάνατο του φίλου τους.*

Μόνο χάρη στις τεράστιες συλλογικές προσπάθειες φίλων και συντρόφων, και σε άλλες καίριες ενέργειες, κατέρρευσαν οι αστήριχτοι αυτοί ισχυρισμοί, κι έγινε ευρέως γνωστό πως ο Ζίλβιο είχε όντως δεχτεί επίθεση και δολοφονήθηκε από ομάδα νεοναζί στον υπόγειο, έτσι οι κρατικές αρχές υποχρεώθηκαν να διερευνήσουν την υπόθεση. Δύο ετήσιες δράσεις απόδοσης τιμής στον Ζίλβιο Μάιερ καθιερώθηκαν μέσα από εκείνες τις προσπάθειες: μια πικετοφορία στο σταθμό του μετρό Ζαμαρίτερστρασσε, καθώς και μια πορεία μνήμης. Η τελευταία είναι μία από τις μεγαλύτερες αντιφασιστικές διαδηλώσεις που πραγματώνονται κάθε χρόνο στο Βερολίνο, και συνοδεύεται από εναλλασσόμενα συνθήματα. Το σύνθημα αυτής της χρονιάς, που σηματοδότησε την 20ή επέτειο του θανάτου του Ζίλβιο, ήταν «Ενθύμηση σημαίνει μάχη: Επιτεθείτε, τσακίστε, ανακόψτε τους ναζήδες, το κράτος και τη μυστική υπηρεσία πληροφοριών!»

Η απογευματινή πορεία, στις 24 Νοέμβρη, ξεκίνησε με καθυστέρηση σχεδόν δύο ωρών αφού οι διαδηλωτές περίμεναν αντιφασίστες συντρόφους τους να επιστρέψουν από άμεσες δράσεις κατά της ταυτόχρονης κινητοποίησης κάποιων νεοναζί, που καλούσαν πορεία στη βερολινέζικη περιοχή του Ρούντο ενάντια στο προγραμματισμένο άνοιγμα ενός κέντρου για πρόσφυγες.
Περίπου 5.000 άτομα συμμετείχαν στη φετινή διαδήλωση που έγινε στη μνήμη του Ζίλβιο Μάιερ, και σχεδόν απ’ την αρχή της πορείας οι διαδηλωτές υπέστησαν την τρομοκρατία αναρίθμητων μπάτσων, που πήραν αρκετούς ομήρους (συλλαμβάνοντας κόσμο, μεταξύ άλλων, με την κατηγορία της υποτιθέμενης αλλοίωσης και κάλυψης χαρακτηριστικών, ή αλλιώς της «εφαρμογής υλικών μεταμφίεσης»). Μερικές από τις συλλήψεις έγιναν με άγριους ξυλοδαρμούς, ιδίως όταν οι μπάτσοι πήγανε με μανία να σπάσουν τον όγκο της πορείας.

Συνέχεια

PORAJMOS: η άγνωστη γενοκτονία

από το περιοδικό antifa BARRICADA τεύχος 10

Η πορεία των Ρομά στην Ευρώπη είναι γεμάτη με ιστορίες εθνοκάθαρσης, εξευτελισμού, βασανιστηρίων, απαγωγών παιδιών, καταναγκαστικής εργασίας. Για αιώνες οι τσιγγάνοι ήταν στιγματισμένοι σαν εγκληματίες, κοινωνικά απόβλητοι και αγύρτες. Το 16ο και 17ο αιώνα, ο διωγμός των τσιγγάνων είναι καθεστώς σε όλη την Ευρώπη με διάφορες μορφές: εξόντωση με «φωτιά και σίδερο» στη Γαλλία, καταδίκη σε εξορία όλων ανεξαιρέτως από την Ισπανία, κρέμασμα στην Αγγλία και προσπάθειες εξαναγκασμένης αφομοίωσης σε άλλες χώρες. Στη Ρουμανία ήταν για αιώνες σκλάβοι: η μακραίωνη δουλεία τους τερματίστηκε μόλις το 1856. Ο διωγμός των τσιγγάνων έφτασε όμως στη συμβολική και υλική κορύφωσή του στη ναζιστική Γερμανία.
Στα πρώτα χρόνια του Τρίτου Ράιχ οι Ρομά αποτέλεσαν ένα πρόβλημα για τη φυλετική ιδεολογία του Χίτλερ. Ήδη είχε επικρατήσει ως πιο αξιόπιστη η εκδοχή ότι οι Ρομά είχαν μεταναστεύσει περίπου τον 11ο αιώνα μ.Χ από την περιοχή Punjab της Ινδίας αφού η γλώσσα τους είχε αξιοσημείωτες ομοιότητες με τα ινδικά και την αρχαία σανσκριτική. Με άλλα λόγια οι Ρομά μιλούσαν μία Ινδο-ευρωπαϊκή γλώσσα, απόδειξη της Άρειας καταγωγής τους. Από την αρχή όμως οι ναζί είχαν αποφασίσει να εξαφανίσουν τους Ρομά αφού ήδη από το 1933 είχαν εξαγγείλει το στόχο τους: να σταματήσουν την αναπαραγωγή της «ανάξιας να βιωθεί» ζωής. Τελικά ο ναζί φυλετιστής Hans Gunther προσέθεσε έναν κοινωνικοοικονομικό παράγοντα στην θεωρία της φυλετικής καθαρότητας. Αν και παραδέχτηκε ότι οι Ρομά είναι πράγματι απόγονοι Άρειων, προσέθεσε ότι ανήκαν στις φτωχές τάξεις και ανακατεύτηκαν με τις «κατώτερες» φυλές κατά τη διάρκεια της περιπλάνησής τους. Αυτή η φυλετική επιμειξία, που εξηγούσε τη φτώχια και το νομαδισμό τους, απειλούσε την άρεια ομοιογένεια. Οι τσιγγάνοι έγιναν έτσι άθελά τους ο λόγος να μπολιαστεί ο καθαρός ναζί φυλετισμός με κοινωνικά κριτήρια και το 1935 με τους νόμους της Νυρεμβέργης μπήκαν στην κατηγορία των «ακοινωνικών» αφού τους αφαιρέθηκε η ιθαγένεια.
Το 1942 ο Χίμλερ διέταξε τη μεταφορά των Ρομά στο Άουσβιτς Μπιρκενάου, διαταγή που αντιστοιχεί στην απόφαση για την «τελική λύση» στο εβραϊκό «πρόβλημα». Το Νοέμβριο του 1943 οι Ρομά μπήκαν στο ίδιο επίπεδο με τους Εβραίους και τοποθετήθηκαν σε στρατόπεδα εξόντωσης. Στις 2 Αυγούστου του 1944 (μέρα που καθιερώθηκε ως Ημέρα Μνήμης του Αφανισμού των Ρομά – Porajmos στα τσιγγάνικα) εξοντώθηκαν σε θαλάμους αερίων όσοι είχαν απομείνει στο Άουσβιτς. Η πολιτική εξόντωσης εφαρμόστηκε και σε περιοχές τις οποίες έλεγχαν οι ναζί καθώς και σε συμμαχικές χώρες, ειδικά στην Κροατία, τη Σλοβακία, τη Ρουμανία και την Ουγγαρία. Στην Κεντρική Ευρώπη, στο προτεκτοράτο της Βοημίας και Μοραβίας, η εξόντωσή τους ήταν τόσο εκτενής που η βοημική τσιγγάνικη διάλεκτος εξαφανίστηκε. Μελετητές υποστηρίζουν ότι σχεδόν ολόκληρος ο τσιγγάνικος πληθυσμός εξοντώθηκε στην Κροατία, την Εσθονία, τη Λιθουανία, το Λουξεμβούργο και την Ολλανδία. Ο συνολικός αριθμός των δολοφονημένων από τους ναζί κυμαίνεται από 220 χιλιάδες μέχρι 1,5 εκατομμύριο, είναι αδύνατον όμως να υπολογιστεί ο ακριβής αριθμός γιατί δεν υπήρχαν στατιστικές για τον πληθυσμό τους πριν τον πόλεμο.
Ο διωγμός των τσιγγάνων επισκιάστηκε από τη γενοκτονία των εβραίων. Μόνο τα τελευταία χρόνια η Ρομά κοινότητα έχει αξιώσει την αναγνώρισή του. Άλλωστε δεν υπάρχει καμία κρατική οντότητα που θα υποστηρίξει αυτή την υπόθεση. Ακόμη κι αν σήμερα ο «επαναπατρισμός» και ο αποκλεισμός έχουν αντικαταστήσει τη συστηματική εξόντωση, οι ζωές των 8 εκατομμυρίων τσιγγάνων που ζουν στην Ευρώπη, μοιάζουν όπως και τότε «ζωές χωρίς αξία».

Βερολίνο: Πορεία στην μνήμη του αντιφασίστα Σίλβιο Μάϊερ

Περίπου 5000 αντιφασίστες/τριες συμμετείχαν στην χθεσινή πορεία μνήμης του αντιφασίστα Σίλβιο Μάϊερ στο Βερολίνο. Η διαδήλωση ξεκίνησε από το σταθμό του μετρό,που δολοφονήθηκε το 1992 ο Σίλβιο και κατέληξε στο προαστειο Lichtenberg στη βάση της εθνικής αντίστασης Βερολίνου (<<αυτόνομοι>> ναζί).
Εκτός από τον Σίλβιο η φετινή πορεία ήταν αφιερωμένη και στους εννέα δολοφονημένους μετανάστες από τους νεοναζί,ενώ συνεχίζονται οι αποκαλύψεις για τις σχέσεις των μυστικών υπηρεσιών με ναζιστικές οργανώσεις.

http://de.indymedia.org/2011/11/320177.shtml
http://de.indymedia.org/2011/11/320172.shtml

Φωτογραφίες
http://www.flickr.com/photos/rassloff/sets/72157628052870053/with/6364176209
http://www.flickr.com/photos/boeseraltermannberlin/sets/72157628054009797/with/6364682081
http://www.flickr.com/photos/pm_cheung/sets/72157628054388135
http://www.flickr.com/photos/kietzmann/sets/72157628058040933/

Μαδρίτη: Συγκέντρωση μνήμης στον Carlos Javier Palomino (11.11.2011)

Συγκέντρωση μνήμης στην Μαδρίτη,στο σταθμό του μετρο Legazpi, για τον αντιφασίστα Κάρλος Χαβιέρ Παλομίνο (Carlos Javier Palomino)που δολοφονήθηκε από τον φασίστα Josué Estébanez ,στις 11 Νοεμβρίου 2007, αλλά και σε όλα τα θύματα του φασισμού.

Φωτογραφίες: http://theplatform.nuevaradio.org/index.php?blog=4&p=1138
Συγκεντρώσεις και δράσεις σε άλλες  Ισπανικές πόλεις

Timur Kacharava Street

November 13 is the sixth anniversary of Timur Kacharava’s murder by neo-Nazis [in downtown Petersburg]. Timur was a social and humanitarian activist, an antifascist and musician. His murder was a planned, demonstrative act the part of the neo-Nazis. As often happens in such cases, far from all of the people guilty of Timur’s murder have been brought to justice.

On the eve of this anniversary, Petersburg antifascists carried out an action in memory of their slain comrade. They renamed Kolokolnaya Street — which is not far from the traditional site of the Food Not Bombs actions Timur was involved in — Timur Kacharava Street.

We must preserve the memory of people who have perished in the struggle for freedom and equality.  We didn’t begin to ask the authorities permission to do what we did, because we have no illusions about their stance. For many years now, the state and its propaganda machine have done nothing but incite ethnic hatred and enmity. Law enforcement agencies — the police and the special anti-extremism police (Center “E”) — support, often quite openly, the neo-Nazis and persecute opponents of fascism. The courts deems fascists and nationalists a “social group” and bring criminal charges against antifascists for inciting hatred against them.

Six years have passed since Timur’s death.

We remember.

We continue the struggle.

We will be victorious!

http://chtodelat.wordpress.com/2011/11/13/timur-kacharava-street/

Βερολινο:4000 άτομα στην διαδήλωση για τον Σίλβιο Μάϊερ

Περίπου 4000 αντιφασίστες/τριες συμμετείχαν στην διαδήλωση στη μνήμη του Σίλβιο Μάϊερ ,το Σάββατο 20 Νοεμβρίου στο Βερολίνο. Το κεντρικό σύνθημα της διαδήλωσης ήταν ¨Αγώνας κατά των ναζί ,αγώνας κατά του κράτους¨.
Οι μπάτσοι ακολουθούσαν από την αρχή σε κοντινή απόσταση την πορεία ενώ μετά το τέλος της, έγιναν μικροσυγκρουσεις με τους μπάτσους με αποτέλεσμα αρκετές συλλήψεις.

Φωτογραφίες:

http://www.flickr.com/photos/kietzmann/sets/72157625438974824/
http://www.flickr.com/photos/jakobhuber/sets/72157625432033402/
http://www.flickr.com/photos/boeseraltermannberlin/sets/72157625433531920/
http://www.flickr.com/photos/pm_cheung/sets/72157625433298700/
http://www.flickr.com/photos/rassloff/sets/72157625306289895/
http://www.flickr.com/photos/neukoellnbild/sets/72157625432745546/
http://www.flickr.com/photos/mikaelzellmann/sets/72157625432549704/

http://www.youtube.com/watch?v=hDZcDYyMsqo

Στις 21 Νοεμβρίου 1992 στο σταθμό του μετρό Samariterstraße δολοφονήθηκε από νεοναζι ο Σίλβιο Μάϊερ που ανήκε στον αντιφασιστικό χώρο του Βερολίνου. Μια ομάδα σκίνχεντς επιτέθηκε στο Σίλβιο και σε άλλους δύο φίλους τους όταν αυτοί επιχείρησαν να ξηλώσουν τις φασιστικές κονκάρδες που φόραγαν οι σκίνχεντς. Με πολλαπλές μαχαιριές τραυματίστηκαν και οι τρεις αντιφασίστες, ο Σίλβιο όμως υπέκυψε στο νοσοκομείο. Τις επόμενες ημέρες πραγματοποιήθηκαν εκατοντάδες μαζικές συγκεντρώσεις και πορείες σε ολόκληρη τη Γερμανία  εκφράζοντας την οργή τους για την φασιστική βία.